ตอนที่ 42 เมิ่งเสินฮวา

ตอนที่ 42 เมิ่งเสินฮวา

หลายวันนี้มัววุ่นอยู่กับเรื่องในหมู่บ้าน ที่บ้านก็ไม่มีผักอะไร จึงไปเด็ดใบผักจากแปลงผักมาผัดเต็มจาน แล้วผัดหัวไชเท้าดองอีกหน่อยไว้กินกับข้าว

แม้ไม่มีปลาหรือเนื้อ เว่ยจ้งจวินก็ไม่รังเกียจ กินข้าวกับหัวไชเท้าดองรสเค็มหอมก็อร่อยไม่น้อย

ระหว่างกิน เสี่ยวเมิ่งก็อดสงสัยไม่ได้ จึงซักถามที่มาของนางว่า “เสี่ยวฮวา แล้วเหตุใดเจ้าถึงไปอยู่ในโลงศพได้ แล้วเหตุใดคืนนั้นอันอันถึงวิ่งเข้าไปในภูเขาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แถมยังไปโผล่ตรงที่เจ้าปรากฏตัวอีก”

เรื่องนี้พวกเขาถามเว่ยจ้งจวินได้เท่านั้น เพราะอย่ามองว่าเย่อันอันดูเป็นผู้ใหญ่ แต่ทั้งคำพูดและความคิดยังสู้เด็กคนหนึ่งไม่ได้