กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 29 ทั้งหมู่บ้านประสบเคราะห์ร้าย
เว่ยจ้งจวินกับอีกคนหันศีรษะไป ก็เห็นเฉินชิงเยว่ายืนอยู่ในเงามืดตรงประตูห้องครัว กำลังใช้มือทั้งสองข้างจับกรอบประตู มองนางอย่างว่าง่าย
“บาดแผลของเจ้าไม่เป็นอะไรแล้วหรือ? กลางวันแสก ๆ ยังกล้าออกมาอีก?” เว่ยจ้งจวินเลิกคิ้ว มองนางพลางเอ่ยถาม
เฉินชิงเยว่กล่าวว่า “ตอนนี้เป็นยามเช้า ตราบใดที่ไม่ใช่ยามเที่ยงซึ่งปราณหยางเข้มข้นที่สุด ก็ไม่มีปัญหาอะไร”
เมื่อเว่ยจ้งจวินได้ยินเช่นนั้น นางเหลือบมองเย่อันอันครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า “ถ้าเช่นนั้นก็ได้”