ตอนที่ 4 งานศพ

ตอนที่ 4 งานศพ

“ห้ามตีย่าทวด ห้ามตีย่าทวด”

“ย่าทวดอะไรกัน เย่อันอัน สมองเจ้าไม่ดี พวกเราก็ไม่เคยรังเกียจว่าเจ้ามีอาการบ้า แต่เจ้ากลับเรียกเด็กสามขวบคนหนึ่งว่าย่าทวด ข้าว่าอาการบ้าของเจ้ายิ่งหนักขึ้นทุกทีแล้ว” ยิ่งแม่ของเมิ่งคิดก็ยิ่งโมโห ยิ่งโมโหก็ยิ่งอยากตบผีน้อยตัวนี้สักฉาด

เย่อันอันอุ้มเว่ยจ้งจวินไว้ตามสัญชาตญาณ หลบซ้ายหลบขวา ไม่ยอมให้นางตบถูกเว่ยจ้งจวินในอ้อมแขน

ต้าเมิ่งเห็นว่ามารดาซึ่งเป็นผู้ใหญ่ตีเด็กต่อหน้าคนมากมาย หากแพร่งพรายออกไปคงไม่น่าฟัง จึงรีบเข้าห้าม