ตอนที่ 313 เหลวไหล

ตอนที่ 313 เหลวไหล

ทว่ายามนี้อวิ๋นเจิงกลับคล้ายไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย

ทำเพียงใช้ดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยเส้นเลือดฝาดคู่นั้น ค่อย ๆ หันมองหวยอ๋อง น้ำเสียงแหบพร่า

“ท่านพ่อ… เพราะเหตุใดกัน…”

“นั่นคือท่านแม่นะ…”

“ราชบัลลังก์นั่นสำหรับท่านแล้ว มันสำคัญถึงเพียงนั้นเชียวหรือ”

หวยอ๋องเห็นว่าเรื่องราวไร้หนทางแก้ไขคลี่คลายแล้ว ในแววตากลับพาดผ่านความบ้าคลั่งสายหนึ่ง

“ย่อมสำคัญสิ! เพราะตำแหน่งนั้นแต่เดิมก็สมควรเป็นของข้าอยู่แล้ว!”

“ในบรรดาลูกชายทั้งหมดของเสด็จพ่อ คนที่พยายามที่สุดคือข้า คนที่โดดเด่นที่สุดคือข้า! คนที่เหมือนพระองค์ที่สุด… ก็คือข้า!”

“ทว่า… ในสายตาของพระองค์กลับไม่เคยมีข้าอยู่เลย!”