กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 309 ธาตุแท้
หลังจากซูจิ่นเยว่จากไปแล้ว หวยอ๋องกลับมิได้จากไป เพียงนั่งนิ่งเงียบอยู่ภายในโถงหมิงเต๋อ คล้ายกำลังรอคอยสิ่งใด แสงเทียนทอดเงาเข้มจางไม่เท่ากันลงบนใบหน้าของเขา
กระทั่งล่วงเลยไปสองเค่อ สิงเทียนหมิงจึงผลักประตูเข้ามาอีกครา แล้วประสานมือรายงานต่อเขา
“ท่านอ๋อง ซื่อจื่อเพิ่งส่งข่าวเข้ามาขอรับ ด้านนอกวังลงมือสำเร็จแล้ว”
“คนของเราก็มุ่งหน้าไปยังจวนผู้สำเร็จราชการเพื่อจับกุมฮองเฮาเว่ยแล้วเช่นกัน”
ในแววตาของหวยอ๋องพลันสาดประกายคมกล้าน่าสะพรึงกลัว มุมปากยกโค้งขึ้นอย่างมิอาจควบคุม ท้ายที่สุดก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะต่ำทุ้ม
“ดี ดียิ่ง! ไปบอกซื่อจื่อ ให้เข้าวังมาเดี๋ยวนี้!”
“อีกอย่าง... คนผู้นี้อย่างจวินจิ่วเฉิน... ไม่จำต้องเก็บไว้แล้ว”
สิงเทียนหมิงได้ยินเช่นนั้นก็รีบขานรับแล้วล่าถอยไป
หวยอ๋องในยามนี้จึงค่อย ๆ หมุนตัว สายตาดุจตะขอเกี่ยวตรึงแน่นอยู่บนบัลลังก์มังกรที่จักรพรรดิหนุ่มเพิ่งประทับนั่งเมื่อครู่ เขายื่นมือที่สั่นเทาออกไป ลูบไล้ที่พักแขนเคลือบทองทีละหนึ่งชุ่น ในดวงตาปั่นป่วนไปด้วยความปรารถนาที่กดข่มไว้เนิ่นนานหลายปี