ตอนที่ 292 มงคลสมรส (1)

ตอนที่ 292 มงคลสมรส (1)

วันสิ้นปีเดือนสิบสอง หิมะโปรยปรายทั่วทั้งซ่างจิง

ฟ้ายังมิทันสว่าง เบื้องหน้าประตูใหญ่สีชาดของจวนผู้สำเร็จราชการก็ปูผ้าแพรแดงยาวสิบจั้งไว้แล้ว บ่าวรับใช้ต่างประคองกระถางถ่านไหมทองเดินขวักไขว่ไปมา ไอขาวที่พ่นออกมาผสานกลมกลืนกับแสงสลัวของโคมไฟใต้ชายคา อบอวลกลายเป็นหมอกอุ่นสายหนึ่งท่ามกลางยามเช้าอันหนาวเหน็บเสียดกระดูก

จวินจิ่วเฉินยืนอยู่หน้ากระจกทองแดง คิ้วตาที่เคยเย็นชาเด็ดขาดมาโดยตลอด บัดนี้กลับแต่งแต้มด้วยความอบอุ่นถึงสิบส่วน ริมฝีปากที่เม้มเล็กน้อย มิอาจซ่อนรอยยิ้มที่เอ่อล้นจนมิอาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้

ครั้นเมื่อเขาลูบรอยยับบนชุดมงคลที่เดิมทีไม่มีอยู่จริงให้เรียบเป็นครั้งที่สาม พลางปรับมงกุฎหยกบนศีรษะ ซ่างกวนอวี่ที่อยู่ด้านข้างก็สุดจะทนจนต้องเอ่ยปากขึ้นในที่สุด

“จวินจิ่วเฉิน เจ้าพอได้หรือยัง”