เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 253 ผู้ทรยศ ย่อมถูกทรยศ
ซ่งเหยียนเอ่ยพลางคล้ายนึกสิ่งใดขึ้นมาได้ ยังคงมองดูอวิ๋นเจิงด้วยความดึงดันทื่อดึงอยู่หลายส่วน
“อีกทั้ง นางไม่เคยจริงใจต่อเจ้าเลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่แรกเริ่ม คนที่นางชอบพอก็เป็นเพียงเงาของจวินจิ่วเฉินที่ข้าให้เจ้าเสแสร้งแกล้งทำเท่านั้น...”
“ทั้งที่เจ้ารู้เรื่องทั้งหมดนี้ดีอยู่แก่ใจ แล้วจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะยังรักนางอยู่อีก...”
“หากเป็นเช่นนี้ แล้วข้าเล่าเป็นตัวอะไร...”
เป็นนางเองที่ผลักไสนางไปอยู่ข้างกายเขาด้วยน้ำมือตนเองแท้ ๆ...
เดิมทีอวิ๋นเจิงไม่ได้ใส่ใจคำพูดขาด ๆ หาย ๆ ของซ่งเหยียน ทั้งไม่คิดจะอธิบายชี้แจงสิ่งใดกับนาง
ทว่าเมื่อได้ยินซ่งเหยียนเอ่ยว่าตนเป็นเพียงเงาของจวินจิ่วเฉิน แววตาของเขากลับพลันแปรเปลี่ยนเป็นเฉียบคมดุดันขึ้นมาทันใด
เขาออกแรงกระชากมือของซ่งเหยียนที่ดึงแขนเสื้อตนไว้อย่างแรง จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของนางอย่างบีบคั้น
“หุบปาก! ข้าหาใช่เงาของผู้ใดไม่ คนที่ตอนนี้นางรักคือข้า!”