ตอนที่ 250 สินเดิมเจ้าสาว

ตอนที่ 250 สินเดิมเจ้าสาว

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลังจากซ่งหว่านบอกกล่าวกับเจียงเจิ้งและหลิ่วซื่อแล้ว ก็ถือหีบยาของตนมุ่งหน้ามายังจวนอัครเสนาบดี

บาดแผลบนร่างของท่านพ่อยังต้องใช้เวลาอีกหลายวันจึงจะสมานดี มอบหมายให้ผู้อื่นดูแล นางย่อมมิอาจวางใจ

ยามที่ลุงฟู่ได้พบซ่งหว่านในครานี้ มุมปากปรากฏรอยยิ้มเปี่ยมเมตตายิ่งนัก

จวบจนกระทั่งนำทางซ่งหว่านมาถึงหน้าห้องของซ่งอี้ เขาจึงค่อยกดรอยยิ้มที่มุมปากลงเล็กน้อย

เพราะในยามนี้ ทั้งอี๋เหนียงเหวินและซ่งจิ่งต่างก็อยู่ด้านใน

ภายในห้อง ซ่งจิ่งกับอี๋เหนียงเหวินคุกเข่าอยู่บนพื้นพร้อมเพรียงกัน อี๋เหนียงเหวินกำลังเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนต่อซ่งอี้

“ท่านอัครเสนาบดี ตัวข้ารู้ดีว่าการตัดสินใจเอาเองโดยพลการ ให้เหยียนเอ๋อร์แต่งเข้าไปในจวนหวยอ๋อง เป็นความผิดของตัวข้า ทว่าตัวข้าเองก็ไร้หนทางจริง ๆ เจ้าค่ะ…”