กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 242 ไม่รู้จักอาย
ในยามที่สุยเฟิงกำลังคิดฟุ้งซ่านไปไกล
จวินจิ่วเฉินก็ได้เลื่อนสายตากลับมามองที่ร่างของซ่งหว่านอีกครา
“เพียงยกเรื่องแต่งงานมาบังดอกท้อที่เข้ามากวนใจเท่านั้น ใครบอกว่าจะแต่งเจ้าทันทีกัน”
ซ่งหว่านได้ยินดังนั้นจึงลดมือที่เลิกม่านหน้าต่างลง แล้วมองเขาด้วยรอยยิ้มพริ้มเพราแย้มพราย
“เช่นนั้นย่อมไม่ได้ ข้าเป็นเพียงสตรีอ่อนแอผู้หนึ่ง ติดตามท่านอ๋องที่เป็นบุรุษออกจากเมืองหลวงมาตั้งหลายวัน ย่อมยากจะเลี่ยงไม่ให้ชื่อเสียงเสียหาย วันหน้าผู้ใดยังจะกล้าแต่งงานกับข้าอีก?”
“หากท่านอ๋องไม่ให้คำตอบที่ชัดเจนแก่ข้า วันนี้กลับถึงบ้าน ข้าก็มิอาจอธิบายต่อท่านพ่อท่านแม่ตระกูลเจียงได้เช่นกัน”
จวินจิ่วเฉินทำเพียงมองนางด้วยสายตาดั่งมองหมาป่าตาขาวตัวหนึ่ง
“ก็ไม่รู้ว่าผู้ใดกันที่มาร้องขอให้เปิ่นหวังออกนอกเมือง มาบัดนี้กลับมาใส่ร้ายย้อนกลับ ให้เปิ่นหวังต้องเป็นฝ่ายให้คำตอบเสียอย่างนั้น”