เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 234 อัครเสนาบดีซ่งตำหนิม่อเป่ยสามข้อ
และในยามที่ซูจิ่นเยว่กำลังต่อสู้ดิ้นรนอยู่ภายในใจอย่างยิ่งยวด เงาร่างหลายสายก็ก้าวเข้ามาจากภายนอกโถงใหญ่พร้อมกับเสียงแหลมสูงของขันทีในที่สุด
ทว่าเสียงแรกที่ดังขึ้น กลับเป็นสุรเสียงที่เห็นได้ชัดว่าอ่อนแรงอยู่บ้าง ทว่ายังคงหนักแน่นก้องกังวาน
“น่าขันสิ้นดี! ม่อเป่ยกับเทียนฉีรบรากันไปมาหลายสิบปี หากสตรีเพียงคนเดียวสามารถยุติศึกสงครามได้ เช่นนั้นหลายปีมานี้เหล่าองค์หญิงและท่านหญิงที่สมรสเชื่อมสัมพันธ์จนต้องเอาชีวิตไปทิ้งไว้ที่ม่อเป่ยเล่า จะนับเป็นสิ่งใด”
เมื่อจู่ ๆ ได้ยินเสียงนี้ ผู้คนในท้องพระโรงต่างก็มองออกไปนอกโถงโดยไม่รู้ตัว จึงได้เห็นซ่งอี้ฝืนประคองกายนั่งอยู่บนรถเข็นไม้ ถูกสตรีด้านหลังเข็นเข้ามาในโถง จวินจิ่วเฉินก็ก้าวเท้าช้า ๆ ตามเข้ามาในโถง แล้วหยุดยืนอยู่ข้างกายซ่งอี้