กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 227 หัวใจที่พังทลาย
ปลายหูของจวินจิ่วเฉินขึ้นสีแดงระเรื่อจาง ๆ เพราะจุมพิตที่แผ่วเบาดุจปีกขนนกของซ่งหว่าน
ทว่าเมื่อได้ยินนางเอ่ยอย่างมั่นใจเช่นนี้ว่าในใจเขายังมีนางอยู่ ในใจเขากลับไม่สบอารมณ์ในความหลงตัวเองของนาง
ขณะกำลังจะเปิดปากโต้แย้งอีกครา ผู้ใดจะรู้ว่าซ่งหว่านกลับหมุนกายวูบเดียว ก็มาถึงเบื้องหน้าของเขาแล้ว...
จากนั้น ก็นั่งลงบนตักของเขาโดยตรง
นางแตะนิ้วมือไว้ระหว่างริมฝีปากของเขา แล้วคลี่ยิ้มงดงามเจิดจ้าให้แก่เขา
“ใบหน้าที่งดงามปานนี้ ท่านอ๋องอย่าได้ใช้มันเอ่ยวาจาที่ระคายหูเช่นนั้นตลอดเลยเจ้าค่ะ”