กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 222 ซ่งอี้ได้สติ
ราตรีกาลค่อย ๆ ลึกล้ำ ซ่งหว่านกลับเข้ามาในถ้ำเพื่อตรวจดูบาดแผลของท่านพ่ออีกครั้ง หลังเปลี่ยนยาให้ท่านพ่ออีกรอบแล้ว นางจึงเดินตรงไปยังจวินจิ่วเฉินที่นั่งพิงผนังถ้ำด้านหนึ่ง คล้ายกำลังหลับตาพักผ่อน
นางนั่งลงเคียงข้างจวินจิ่วเฉินอย่างเป็นธรรมชาติยิ่ง จากนั้น...
ก็เอนศีรษะซบลงบนท่อนแขนของเขาโดยไม่มีการบอกกล่าวล่วงหน้าใด ๆ
เปลือกตาที่ปิดสนิทของจวินจิ่วเฉินขยับไหว ก่อนจะลืมตาขึ้นทอดสายตามองลงมายังนาง แล้วก็พบว่านางหลับตาลงอย่างสบายใจยิ่งไปเสียแล้ว
ท่าทางราวกับตั้งใจจะอิงแอบแนบชิดเขาเพื่อหลับใหลไปเช่นนี้
ขนตายาวงอนคู่นั้นทอดเงาลงมาภายใต้การส่องสะท้อนของแสงอัคคี
“ซ่งหว่าน!”
สุรเสียงที่แฝงแววตักเตือนอยู่หลายส่วนดังขึ้นข้างหูของซ่งหว่าน