ตอนที่ 217 ได้รับบาดเจ็บ

ตอนที่ 217 ได้รับบาดเจ็บ

หลังจากย่างเท้าเข้าสู่ป่าหมอกพิษร่วมกับสุยเฟิง ซ่งหว่านจึงได้ตระหนักอย่างแท้จริงว่าวาจาจากปากของหมอหญิงผู้นั้นและเหล่าราษฎรแห่งอำเภอจิ่งหยางมิใช่คำโป้ปด

พวกเขาเพิ่งจะล่วงลึกเข้ามาได้เพียงหนึ่งลี้ ทั่วทั้งสี่ทิศก็อบอวลไปด้วยกลิ่นอายอับชื้นเน่าเปื่อย ราวกับแม้แต่อากาศก็เจือไอพิษไว้ ทำให้ลมหายใจติดขัด

ในพงหญ้ารอบกายยังมีเสียงขยับไหวสวบสาบดังมาเป็นระยะ คล้ายมีสิ่งใดแอบซุ่มมองอยู่ในมุมมืด พร้อมจะโผจู่โจมออกมาได้ทุกเมื่อ

สุยเฟิงยังกล่าวอีกว่า

“ความร้ายกาจของไอพิษนี้ข้าน้อยเคยพานพบมาแต่ก่อน ครั้งนี้ต้องขอบคุณโอสถชำระจิตที่คุณหนูเจียงมอบให้ มิฉะนั้นก่อนจะพบอัครเสนาบดีซ่ง พวกเราคงต้องสูญเสียรี้พลไปไม่น้อยเป็นแน่”