กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 214 ความขลาดกลัวของเขา
จวินจิ่วเฉินเห็นว่าซ่งหว่านยังกล้าซักไซ้ไล่เลียงเขา เรี่ยวแรงบนมือจึงเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วนโดยไม่รู้ตัว
“อาศัยอะไรน่ะหรือ อาศัยที่คนพวกนั้นซึ่งลวงไปสังหารเปิ่นหวังในตอนนั้นพกป้ายบัญชาของจวนอัครเสนาบดีติดกาย และรอยแผลเป็นเต็มร่างของข้านี้ ส่วนใหญ่ก็ล้วนทิ้งไว้ตั้งแต่ตอนนั้นอย่างไรเล่า”
“อาศัยคนที่โยนปิ่นดอกท้อที่ข้าแกะสลักด้วยมือตนเอง...ของแทนใจผูกสัมพันธ์รักของพวกเราลงตรงหน้าข้า แล้วบอกกับข้าว่าข้าเป็นเพียงตัวแทนของอวิ๋นเจิง ก็คือซ่งจิ่วอย่างไรเล่า”