กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 212 ข้าต่างหากคือซ่งหว่านตัวจริง
ยามที่ซ่งหว่านปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าจวินจิ่วเฉิน ทั้งร่างล้วนดูซมซานอยู่บ้าง
ไม่เพียงทั่วร่างจะเปียกปอนไปด้วยน้ำฝน รองเท้าปักลายและชายกระโปรงก็ยังเปรอะเปื้อนคราบโคลน
ยามเมื่อได้พบจวินจิ่วเฉิน นางถึงกับลืมแม้กระทั่งการทำความเคารพ แล้วรีบร้อนสาวเท้าก้าวไปตรงหน้าเขา
“ท่านอ๋องทรงทราบเรื่องที่อัครเสนาบดีซ่งหายตัวไปหรือไม่เพคะ”
จวินจิ่วเฉินมองดูสภาพอันซมซานไปทั้งร่างของนาง พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ย่อมต้องรู้ คุณหนูเจียงมาหาในยามวิกาลเช่นนี้ ก็เพื่อเรื่องนี้หรือ”
ซ่งหว่านพยักหน้ารับทันที แม้จะพยายามสะกดกลั้นอย่างสุดกำลัง ทว่าในน้ำเสียงกลับยังคงแฝงไว้ด้วยความสั่นเครือโดยไม่รู้ตัว