ตอนที่ 192 ที่มาของ "ซ่งหว่าน

ตอนที่ 192 ที่มาของ "ซ่งหว่าน

อาทิตย์อัสดงลงหลังทิวเขา

ยามนี้อวิ๋นเจิงได้พา “ซ่งหว่าน” กลับมาถึงจวนหวยอ๋องแล้ว

เขาลงจากหลังม้าเป็นคนแรก จากนั้นจึงยื่นมือไปอุ้ม “ซ่งหว่าน” ลงมาจากหลังม้าอย่างระมัดระวัง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“บาดแผลบนร่างของหว่านเอ๋อร์ยังไม่หายดี ทั้งยังต้องร่วมรอนแรมตรากตรำมากับข้าตลอดทาง ให้ข้าอุ้มเจ้าเข้าไปดีหรือไม่”

ด้าน “ซ่งหว่าน” ซุกอยู่ในอ้อมอกของเขาอย่างมั่นคง พลางแย้มยิ้มขานรับคำหนึ่ง

“ดีเจ้าค่ะ”

บนใบหน้าของอวิ๋นเจิงพลันปรากฏรอยยิ้มงดงามขึ้นมาทันใด จากนั้นจึงก้มหน้าประทับรอยจุมพิตลงบนหน้าผากของ “ซ่งหว่าน”

เขาอุ้มนางเดินเข้าจวนหวยอ๋องไป พลางเอ่ยสั่งบ่าวไพร่ที่กุลีกุจอเข้ามาต้อนรับ