กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 176 หมากัดกัน
เพียงแต่ยังไม่ทันที่เสิ่นเจียเหอจะได้เอ่ยต่อไป เผยชิงเหยียนกลับทนไม่ไหวอีกต่อไปจนเอ่ยขัดนางขึ้นมาอย่างกะทันหัน
“พอได้แล้ว!”
สองมือของเขากำแน่นเป็นหมัด เส้นเลือดปูดโปนขึ้นรำไรตรงลำคอ มองไปยังเสิ่นเจียเหอด้วยแววตาเปี่ยมด้วยความผิดหวังและเจ็บปวด กัดฟันเอ่ย
“ดังนั้น... เจ้าเลือกข้าก็เพื่อหนีไปจากม่อเป่ย ใช่หรือไม่”
ยามนี้เสิ่นเจียเหอใจจดจ่ออยู่เพียงการตัดขาดความสัมพันธ์กับจวนโหว อีกทั้งยังเคียดแค้นที่เมื่อครู่เผยชิงเหยียนเห็นแก่ตัว ไม่ยอมเขียนหนังสือหย่าให้นาง ย่อมจะไม่เสแสร้งประจบประแจงเขาอีกต่อไป
อีกทั้งวันเวลาที่แต่งเข้าจวนโหวเหล่านั้น นางก็ทนมามากพอตั้งนานแล้ว
“ย่อมเป็นเช่นนั้น! หากไม่ใช่เพื่อเอาชีวิตรอด เจ้าคิดว่าข้าจะเลือกเจ้าด้วยเหตุอันใดกัน”