ตอนที่ 172 หวังอะไรจากเจ้า?

ตอนที่ 172 หวังอะไรจากเจ้า?

ซูจื่อเหยาได้ยินคำพูดของจวินจิ่วเฉินกลับรู้สึกว่าเข้าทางตนพอดี

“ผู้สำเร็จราชการช่างมีใจชอบพอยิ่งนัก ถึงขั้นต้องตาต้องใจสตรีที่มีความประพฤติเสื่อมทรามเช่นนี้! แต่ข้าขอเตือนให้ท่านผู้สำเร็จราชการเบิกตาดูกว้าง ๆ อย่าได้ถูกเสน่ห์ความงามล่อลวงจนเสียสติไปจะดีกว่า!”

“อีกทั้ง ต่อให้ท่านมีใจรักในตัวนางแล้วจะอย่างไร นางกระทำเรื่องต่ำช้าถึงเพียงนี้ในวันนี้เป็นความจริงที่มิอาจโต้แย้งได้ แม้ท่านจะมีตำแหน่งสูงส่งอำนาจล้นฟ้า ทว่าความเป็นธรรมย่อมอยู่ในใจผู้คน มิใช่สิ่งที่ท่านจะบงการได้ตามอำเภอใจ!”

จวินจิ่วเฉินกลับเพียงหลุบตาลงมองซ่งหว่านที่อยู่ข้างกายซึ่งกำลังมองเขาด้วยความกังขาเล็กน้อยเช่นกัน แล้วจึงกล่าวต่อ

“อ้อ? ความเป็นธรรมรึ?”