ตอนที่ 166 ยินยอมเป็นอนุภรรยา

ตอนที่ 166 ยินยอมเป็นอนุภรรยา

อวิ๋นเจิงมองดูสตรีที่แต่ไหนแต่ไรมักทำได้เพียงแอบเหลือบมองเขาอยู่ในจวนอัครเสนาบดี จู่ ๆ ก็จ้องมองสบตาเขาตรง ๆ เช่นนี้ ทั้งยังเอ่ยถ้อยคำอาจหาญถึงเพียงนี้ออกมา ชั่วขณะหนึ่งเขาก็คาดไม่ถึงอยู่บ้างเช่นกัน

อีกทั้ง จนถึงบัดนี้เขาจึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า...

แท้จริงแล้วคิ้วตาของนางกับหว่านเอ๋อร์ก็มีความละม้ายคล้ายคลึงกันอยู่เสี้ยวหนึ่ง

เพียงแต่เมื่อก่อนยามที่หว่านเอ๋อร์ยังอยู่ เขาไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อนเลย...

เมื่อนึกถึงเจตนาที่มาในวันนี้ อวิ๋นเจิงจึงสะกดกลั้นความเจ็บปวดระคนร้าวรานที่เอ่อล้นขึ้นมาในใจยามนึกถึงซ่งหว่านเอาไว้ชั่วคราว แล้วกดเสียงให้เบาลงเช่นเดียวกันก่อนเอ่ย

“ความรู้สึกที่น้องสามมีต่อข้า เสด็จพ่อได้บอกกับข้าแล้ว”