กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 149 สิ้นหวัง
ในเวลานี้ ณ หอหงซิ่ว เนี่ยซวงซวงนั่งอยู่หน้าโต๊ะด้วยใบหน้าซีดขาว ในมือกำห่อผงยาไว้แน่น ส่วนซูจื่อเหยานั่งอยู่ตรงข้ามนาง มอบสายตามองนางอย่างสบายอารมณ์
“เป็นอย่างไร ลงมือไม่ลงรึ”
ในแววตาของเนี่ยซวงซวงเต็มไปด้วยความขัดแย้งทรมาน
“คุณชาย แม่นางเจียงเป็นหมอ ท่านให้ข้าใช้ยาปลุกกำหนัดนี้กับนาง นางอาจจะรู้ตัวก็เป็นได้...”
“ข้า...”
ทว่าซูจื่อเหยาเพียงยกริมฝีปากยิ้มอย่างชั่วร้าย
“เจ้าวางใจเถิด นี่ไม่ใช่ยาปลุกกำหนัดธรรมดา แต่เป็นของดีที่ข้าทุ่มเงินก้อนใหญ่หามาได้ ไร้สีไร้กลิ่น ต่อให้นางจะมีความสามารถล้นฟ้าเพียงใด ก็ไม่มีทางรู้ตัวอย่างแน่นอน”
“เจ้าเพียงแค่โรยสิ่งนี้ลงในน้ำชาและขนมสักเล็กน้อย พอนางมาถึง เจ้าก็ล่อลวงให้นางกินเข้าไปสักนิด นางก็หนีไม่พ้นแล้ว”