กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 134 ท่านอ๋องดูว่าชอบหรือไม่
ครั้นจวินจิ่วเฉินก้าวเท้าเข้ามาในห้อง ก็แลเห็นซ่งหว่านกำลังนอนตะแคงอยู่บนเตียงหลัวฮั่นตัวหนึ่งใกล้ริมหน้าต่าง
แสงจันทราสาดส่องลงบนเสื้อตัวบางรับคิมหันตฤดูของนางจนปรากฏทรวดทรงชวนมอง รับกับเครื่องหน้าอันประณีตงดงามนั้น ราวกับเซียนหญิงผู้ไม่กินอิ่มด้วยอาหารในโลกมนุษย์ แฝงเร้นด้วยความพร่าเลือนจนดูไม่เหมือนจริงอยู่หลายส่วน
จวินจิ่วเฉินหลุบตาลงมองผู้ที่กำลังหลับสนิท แววตากลับพาดผ่านระลอกอารมณ์อันยากจะหยั่งถึง
นางช่างใจกล้าเหมือนเช่นกาลก่อนไม่ผิดเพี้ยน อยู่ในจวนของบุรุษภายนอกเช่นนี้ก็ยังหลับได้อย่างสนิทใจ
และคล้ายกับว่า…เมื่อครั้งอยู่ในจวนอัครเสนาบดีครานั้น เขาก็เคยยืนอยู่เบื้องหน้าตั่งนุ่มในห้องหอของนางแล้วมองดูนางเช่นนี้