เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 124 ไม่ใช่ใจอ่อนแน่นอน
ซ่งหว่านแม้จะฝืนใจรั้งอยู่ต่อเมื่อครู่นี้
ทว่านางยังมิทันได้นั่งแม้เพียงครู่เดียว อี๋เหนียงเหวินก็เอ่ยขึ้นว่าจวนอัครเสนาบดีมีเรื่องภายในต้องสะสาง เกรงว่าจะมิอาจต้อนรับขับสู้นางได้ จึงได้เชิญนางออกมาอย่างมีมารยาท
เพียงแต่จวินจิ่วเฉินเพิ่งจะเปิดไพ่ในมือกับท่านพ่อ นางย่อมมิอาจให้เขาดูออกถึงความพิเศษที่นางมีต่อจวนอัครเสนาบดีเป็นแน่ จึงได้เพียงแย้มยิ้มเอ่ยขึ้น
“หม่อมฉันเพียงเห็นว่าเมื่อครู่ท่านอ๋องทรงมีอารมณ์มิสู้ดี คิดว่าท่านอ๋องคงมิประสงค์ให้มีผู้ใดติดตาม จึงได้จงใจรั้งรออยู่ด้านหลังชั่วครู่ คิดรอให้ท่านอ๋องเสด็จจากไปแล้วค่อยจากไปด้วยตนเองเพคะ”
“นึกมิถึงว่าท่านอ๋องกลับยังมิได้เสด็จไป”
จวินจิ่วเฉินมองดูรอยยิ้มหวานละมุนไร้พิษสงบนดวงหน้าของซ่งหว่าน ภายใต้สีหน้าสงบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณนั้น อารมณ์ความรู้สึกกลับกำลังซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง