กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 120 สองพ่อลูกคู่นี้ ช่างดียิ่งนัก!
สายตาของจวินจิ่วเฉินยังคงจับจ้องไปที่ซ่งอี้โดยไม่ไหวติง
น้ำเสียงแฝงแววเยาะเย้ย
“ลำบากอัครเสนาบดีซ่งที่ยังจำเปิ่นหวังได้”
“จะว่าไป เปิ่นหวังมีวันนี้ได้ ก็ต้องขอบพระคุณถ้อยคำที่ถ่ายทอดพลังจนตื่นรู้ของอัครเสนาบดีซ่งในวันนั้นเป็นอย่างยิ่ง”
“ทว่าสหายเก่าได้กลับมาพบกันเช่นนี้ เหตุใดอัครเสนาบดีซ่งถึงดูไม่ยินดีเอาเสียเลยเล่า เป็นอย่างไร อัครเสนาบดีซ่งหวนนึกถึงเรื่องราวในอดีต ในใจมีผี… จึงหวาดกลัวแล้วรึ”
ในใจของซ่งอี้ยามนี้ก็เต็มไปด้วยความซับซ้อนสับสน
เขาคิดไม่ถึง
ว่าคนผู้นี้จะยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ
นี่ช่างเป็น… สวรรค์เล่นตลกโดยแท้