ตอนที่ 102 ข้ออ้าง

ตอนที่ 102 ข้ออ้าง

เพราะต้องไปพบท่านพ่อ ซ่งหว่านจึงออกเดินทางไปยังจวนอัครเสนาบดีแต่เช้าตรู่

เพียงแต่นางเพิ่งมาถึงห้องของท่านย่าซ่งได้ไม่นาน ขณะกำลังเตรียมจะเริ่มฝังเข็ม ซ่งเหยียนก็เดินเข้ามา

“ท่านย่า อี๋เหนียง”

ช่วงหลายวันมานี้จิตวิญญาณของท่านย่าซ่งดีขึ้นมาก

เมื่อได้ยินเสียงของซ่งเหยียน ใบหน้าของนางก็เผยความยินดีออกมาสายหนึ่ง ทว่าเพราะดวงตามองไม่ชัด จึงได้แต่ยื่นมือคลำไปทางต้นเสียง

“เหยียนเอ๋อร์มาแล้วหรือ”

“หลังจากที่เมื่อวานเจ้าย้ายกลับไปลานบ้านของตนเอง ในใจของท่านย่าคนนี้ก็รู้สึกโหวงเหวงยิ่งนัก”

ซ่งเหยียนรีบก้าวไปข้างหน้ากุมมือที่ท่านย่ายื่นออกมา พลางเอ่ยเสียงนุ่ม

“หลานสาวพักอยู่กับท่านย่ามาช่วงเวลาหนึ่งแล้ว เดิมทีเห็นว่าจิตวิญญาณของท่านย่าดีขึ้นบ้าง จึงกังวลว่าพักอยู่กับท่านย่าจะรบกวนความสงบของท่านย่าเจ้าค่ะ”