เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 344
อวี๋จงเจียงโต้กลับอย่างไม่ไว้หน้า “น้องสาม เป็นอะไรไป ทำไมตัวบวมเป็นลูกโป่งอัดลมแบบนี้ล่ะ? อ้วนจนดูไม่ได้เลยนะ มิน่าล่ะสามีของเธอถึงชอบไปหาของกินเล่นข้างนอก เห็นว่ามีลูกนอกสมรสเพิ่มอีกคนแล้วไม่ใช่หรือ?”
พอๆ กันทั้งคู่ ไม่ต้องไปว่าใครหรอก
“แก...”
อวี๋ชิงเหลียนที่นั่งอยู่มุมห้องขมวดคิ้วด้วยความเบื่อหน่าย เธอรู้สึกรำคาญใจเหลือเกิน ตั้งแต่เด็กจนโตก็เป็นแบบนี้ตลอด มีแต่เรื่องอื้อฉาว ทะเลาะเบาะแว้งกันไปมา
เธออดไม่ได้ที่จะอยากแอบหนีไปเสียให้พ้น แต่พอเพิ่งจะลุกขึ้น ก็ได้ยินเสียงเย็นๆ ดังขึ้น “พี่ชิงเหลียน ฉันได้ยินมาว่าเมื่อวานพี่ไปดูตัวกับคุณชายสามเจียงเหรอ? ตระกูลเจียงถึงจะมีเงินอยู่บ้าง แต่ก็เทียบตระกูลเราไม่ได้เลย อีกอย่างเขามีพี่น้องตั้งหลายคน แถมตัวเขาก็ไม่ใช่คนที่โดดเด่นที่สุดด้วย อนาคตคงแบ่งสมบัติไปได้ไม่เท่าไหร่หรอก พี่เลือกคนแบบนี้ไปทำไม? สายตาใช้ไม่ได้เลยนะ”