เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 342
เธอร้องเชิญชวนไปพร้อมกับหยิบโร่วเจียหมัวขึ้นมากัดคำหนึ่ง เธออยากกินเนื้อจริงๆ!
เห็นเธอกินอย่างมีความสุข กัลวินเป็นคนแรกที่ทนไม่ไหว เขารีบวิ่งรี่เข้ามา “อันไหนอร่อย?”
เขาคุ้นเคยกับการมาขอแบ่งข้าวอันอี้ฉิงกินอยู่แล้ว เลยทำตัวเป็นธรรมชาติมาก
หลักๆ คือกินขนมหวานจนเบื่อแล้ว วันๆ ก็มีแต่อย่างเดิม
อันอี้ฉิงยิ้มหวานพลางแนะนำ “คุณลองชิมปอเปี๊ยะทอดสไตล์บ้านเกิดฉันดูไหมคะ”
ใช้เห็ดหอม เนื้อหมู และหน่อไม้ฤดูหนาวมาทำเป็นไส้ นี่คือรสชาติที่เธอชอบที่สุด
ปอเปี๊ยะทอดสีเหลืองทองดูน่ากินมาก การ์วินหยิบขึ้นมาหนึ่งชิ้นแล้วยัดเข้าปากทันที ก่อนจะถูกรสชาติแสนอร่อยมัดใจเข้าอย่างจัง
เขารู้อยู่แล้วว่าอะไรที่อันอี้ฉิงทำ ต้องเป็นของดีเลิศเสมอ
เพื่อนร่วมงานของเขายังไม่เคยได้ลอง ต่างก็ทำท่ากระวนกระวาย “เป็นยังไง? อร่อยไหม?”