เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 312
เสี่ยวอู่เป็นคนที่มีความอดทนสูงมาก ตราบใดที่ไม่ล้ำเส้นของเธอ ก็ไม่มีอะไรที่เป็นปัญหาเลย
ไม่จำเป็นต้องไปประจบประแจงเธอหรอก แค่ไม่ถูกเธอเกลียดก็พอแล้ว
“ฉันจะจำไว้ค่ะ” เหยียนหวยชิงมองเขาอย่างอ่อนโยน “คุณดีกับฉันจริงๆ เลยนะคะ”
อีกด้านหนึ่ง เส้นผมของอันอี้ฉิงเปียกชื้นเล็กน้อย ริมฝีปากแดงระเรื่อ ดวงตาทั้งคู่แต้มไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวน อากาศในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นอายหลังจากความสุขสม
ร่างกายของเธอมุดซุกอยู่ในอ้อมกอดของเย่หลานโม่ รู้สึกขี้เกียจและหมดแรง แต่กลับข่มตานอนไม่หลับ
“พี่เย่คะ คุณมองคุณเหยียนคนนั้นยังไงบ้าง?”
หากไม่ใช่เพราะจ้าวอี่รุ่ยบอกไว้ก่อนว่าเธอเป็นคนฉลาดหลักแหลม เกรงว่าการเจอหน้ากันครั้งแรก คงคิดว่านี่เป็นหญิงสาวผู้เรียบร้อยอ่อนหวานเหมือนสายน้ำ
เย่หลานโม่สีหน้าเรียบเฉย “เป็นคนฉลาด ใช้ความอ่อนสยบความแข็ง รู้วิธีเข้าหาผู้คน รู้จักสังเกตสถานการณ์ และยังเก่งเรื่องการปิดบังตัวตน บนตัวเขามีคุณสมบัติของเลขานุการอยู่เต็มเปี่ยม”