เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 306
คนในครอบครัวต่างดีใจจนเนื้อเต้น อันเสวียหมินรีบถลาเข้าไปโผกอดลูกสาวทันที “เสี่ยวอู่ เสี่ยวอู่ของพ่อ ลูกกลับมาแล้ว ทำไมไม่บอกพ่อสักคำ พ่อจะได้ไปรับลูกไง”
อันอี้ฉิงยิ้มจนตาหยีราวกับเด็กน้อยแสนซน “คุณพ่อคะ เซอร์ไพรส์ไหมคะ? ดีใจหรือเปล่า?”
ลูกสาวที่อันเสวียหมินถวิลหาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันกลับมาแล้ว “เซอร์ไพรส์มาก เสี่ยวอู่คนเก่งของพ่อ ต่อจากนี้ลูกจะไม่ไปไหนแล้วใช่ไหม?”
อันอี้ฉิงพยักหน้าแรงๆ แล้วหันไปมองหลี่หย่งหลาน ดวงตาโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว “ไม่ไปแล้วค่ะ หนูจะอยู่เป็นเพื่อนคุณพ่อกับคุณแม่เอง”
หลี่หย่งหลานน้ำตาคลอเบ้า ก่อนจะดึงลูกสาวคนเล็กเข้ามากอดเบาๆ “ดีแล้ว ดีเหลือเกิน”
สำหรับคนเป็นแม่ ไม่ว่าลูกจะโตแค่ไหนก็ยังเป็นเด็กในสายตาเสมอ โดยเฉพาะลูกสาวคนเล็กที่อ้อนและตัวนิ่มมาตั้งแต่เด็กคนนี้ ยิ่งเป็นแก้วตาดวงใจของเธอ