เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 292
ถึงได้กินเข้าไปแล้วทุเลาลงเพียงชั่วครู่ จากนั้นอาการก็กำเริบอีก
ฉันละยอมใจ ร้ายกาจจริงๆ
ที่ร้ายกว่านั้นคือตอนแรกเธอให้ไปแค่ครึ่งเดียว นี่กะไว้ตั้งแต่แรกแล้วเหรอว่าฟูจิวาระ คาซึโอะจะต้องกลับคำ?
หรือว่าเธอไม่ได้ตั้งใจจะให้ยาแก้พิษทั้งหมดแต่แรกกันแน่? แบบนี้ยิ่งน่าสนใจเข้าไปใหญ่
อันอี้ฉิงช่างมีหัวใจที่เฉลียวฉลาดปราดเปรื่องจริงๆ แพ้ให้กับคนแบบนี้ ไม่ถือว่าน่าอับอายเลยสักนิด
ฟูจิวาระ คาซึโอะนี่คิดสั้นจริงๆ ดันไปลักพาตัวอันอี้ฉิงมา ไม่โดนเธอปั่นหัวจนแทบตายก็คงไม่จบง่ายๆ แน่
หลังจากนั้นสักพัก คนอื่นๆ ต่างทยอยเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังเพื่อตีสนิทกับเย่หลานโม่ หวังจะสร้างตัวตนให้เขาจดจำ
เย่หลานโม่มีความจำที่เป็นเลิศ ใครที่เคยพบหน้าเพียงครั้งเดียวเขาก็จำชื่อได้ทันที อีกทั้งท่าทีของเขายังอ่อนโยน ทำให้ผู้คนรู้สึกอบอุ่นใจเหมือนได้รับลมวสันต์
ผู้คนที่รายล้อมเขาอยู่หนาแน่นหลายชั้น บรรยากาศครึกครื้นเป็นอย่างยิ่ง