เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 266
เย่หลานโม่ดึงตัวเธอเข้ามาใกล้แล้วจูบเบาๆ “เธอต้องไปต่างประเทศอีกแล้ว ไม่คิดจะเอาความสนใจทั้งหมดมาลงที่สามีหน่อยเหรอ?”
ท่าทางตัดพ้อของเขาทำให้อันอี้ฉิงใจอ่อนยวบ “ได้ค่ะ งั้นพรุ่งนี้ไปปีนกำแพงเมืองจีนด้วยกันไหมคะ?”
เย่หลานโม่เลิกคิ้วขึ้น “แค่เราสองคนเหรอ? ไม่พาพ่อแม่กับพี่ชายเธอไปด้วยล่ะ?”
“ใช่ค่ะ” อันอี้ฉิงรีบเอาปอเปี๊ยะยัดเข้าปากเขาเพื่อเอาใจ “ไปเดตกันแค่เราสองคน”
เย่หลานโม่ถึงได้ยิ้มอย่างพึงพอใจและตั้งตารอแผนการในวันพรุ่งนี้
บนกำแพงเมืองจีนที่ทอดยาวเนืองแน่นไปด้วยผู้คน อันอี้ฉิงและเย่หลานโม่ปะปนอยู่ในฝูงชน มือประสานกันเดินเล่นไปอย่างช้าๆ
พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ที่ปักกิ่งมาหลายปี แต่ก็นับว่าเป็นครั้งแรกที่มาที่กำแพงเมืองจีน
ทั้งสองแต่งตัวทะมัดทะแมง สวมหมวก ดูเรียบง่ายไม่สะดุดตาเหมือนนักท่องเที่ยวทั่วไป
อันอี้ฉิงกวาดสายตามองทิวทัศน์ของกำแพงเมืองจีนที่ยาวจนสุดลูกหูลูกตา