กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 261
โดยเนื้อแท้แล้วเย่หลานโม่เป็นคนเฉยเมย ความอบอุ่นทั้งหมดเขามอบให้แค่คนในครอบครัวและคนรักของเขาเท่านั้น
“พวกแกเป็นคนประเภทไหน รู้ตัวกันบ้างไหม? อันอี้ฉิงเป็นนักการทูตที่มีอนาคตไกล แล้วพวกแกเป็นอะไร? ก็แค่พวกโคลนตม”
หากอีกฝ่ายพูดจาดีและมีความประพฤติดี เขาก็พร้อมจะพูดจาดีด้วยเช่นกัน
แต่สองคนนี้คงไม่ไหว หลี่หย่งจวี๋ทำเรื่องบัดซบอะไรไว้? ถึงขั้นทำให้เสี่ยวอู่โกรธจนป่วยไข้!
เว่ยจื่อเหม่ยได้รับความกระทบกระเทือนอย่างหนัก “นักการทูตแล้วมันยิ่งใหญ่ตรงไหน? ถึงขั้นไม่ต้องญาติพี่น้องกันได้เลยหรือ?”
เย่หลานโม่แค่นหัวเราะเยาะอย่างเรียบเฉย “อย่ามาตีสนิทมั่วซั่ว พวกแกแซ่เว่ย ส่วนเธอแซ่อัน”
หากตอนที่อยู่ในโถงไว้อาลัยพวกเขายอมห้ามปรามสักนิด หรืออย่างน้อยพูดสักคำ เขาก็คงไม่เย็นชาถึงเพียงนี้
ปล่อยให้หลี่หย่งจวี๋ทำเรื่องเลวร้ายทุกอย่าง ส่วนเว่ยจื้อเฉียงกับลูกทั้งสองคนกลับหลบอยู่ข้างหลังไม่ยอมปริปาก แบบนี้เรียกว่าอะไร?