กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 249
เย่หลานโม่ชะงักไปเล็กน้อย “นายยังจะแจกฟรีอีกเหรอ? คิดว่าตัวเองเป็นเศรษฐีหรือยังไง?”
ไอ้เด็กคนนี้ไม่เคยรู้จักคิดตั้งแต่เด็ก ทำให้คนเป็นพี่หนักใจอยู่เรื่อย
เย่หยวนไป๋ไม่ได้โง่ เขาจะทำเรื่องสิ้นคิดแบบนั้นได้ยังไง
“ไม่ใช่แบบนั้นสิ ลดราคาให้หน่อย พี่ครับ ช่วยหน่อยเถอะ ผมรับปากพวกเขาไปแล้ว”
เย่หลานโม่ถูกรบเร้าจนปวดหัว ใจก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “จะให้พี่ช่วยก็ได้ แต่มีเงื่อนไขข้อหนึ่ง”
เย่หยวนไป๋ร้องไชโยด้วยความดีใจ กระโดดโลดเต้นไปมา “เงื่อนไขอะไร? บอกมาเลย ผมรับปากแน่นอน”
เย่หลานโม่ยิ่งปวดหัวหนักกว่าเดิม นี่ตกลงอายุกี่ขวบกันแน่? ทำไมยังทำตัวเป็นเด็กไร้เดียงสาอยู่อีก?
“ย้ายออกไปจากที่นี่ซะ”
เย่หยวนไป๋เหมือนถูกสายฟ้าฟาด สีหน้าเปลี่ยนไปทันที “พี่ พี่ไม่ต้องการผมแล้วเหรอ?”