เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 246
คุณหนูฉีอ้าปากค้าง ไม่ใช่ๆ เธอไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ไม่ได้หมายถึงความชอบแบบนั้นสักหน่อย
ไม่สิ เธอไม่ได้ชอบอันอี้ฉิงเลยต่างหาก
สมองของเธอเริ่มสับสนจนเหงื่อซึมออกมา “คนที่ฉันชอบคือคุณต่างหาก! พี่เย่ ฉันจริงใจกับคุณนะคะ”
พอคำนี้หลุดออกมา แขกเหรื่อทุกคนต่างก็ตกตะลึง เธอพูดอะไรของเธอกัน?
นี่ตั้งใจมาพังงานหรือเปล่า? เจ้าภาพอุตส่าห์มีน้ำใจเชิญมางานแต่ง แต่เธอกลับมาแย่งเจ้าสาว? ไม่สิ ต้องเป็นแย่งเจ้าบ่าวหรือเปล่า?
“พระเจ้าช่วย”
พ่อฉีแอบสบถในใจว่าแย่แล้ว กำลังจะอ้าปากพูดก็ถูกเย่หลานโม่ชิงพูดตัดหน้าเสียก่อน “คุณหนูฉี ไม่ว่าคุณจะพูดยังไง ผมก็ไม่มีวันปล่อยให้คุณมาพรากอันอี้ฉิงไปจากผมหรอกครับ ในเมื่อคุณไม่สมหวังก็ไปหาคนใหม่เถอะ แต่ฟังคำเตือนของผมไว้สักนิด ทุกอย่างควรเป็นไปตามความสมัครใจ อย่าได้คิดใช้อำนาจบีบบังคับใครเลยครับ”
นี่เป็นวันมงคลของเขากับเสี่ยวอู่ เขาไม่อนุญาตให้ใครมาทำลายมันเด็ดขาด