บทที่ 203

บทที่ 203

เขาไม่อยากอยู่ตามลำพังกับพวกเกย์เลยสักนิด เกิดถ้ามัน...

ไม่กล้าคิด ไม่สามารถคิดได้แล้ว ตัวเขาเอาแต่สั่นงันงก ตกใจมากเกินไปจนตัวแข็งทื่อไปหมด

เสี่ยวเส้าเริ่มไม่พอใจ นี่จะฉวยโอกาสจากใครกัน?

มืออันอี้ฉิงเขายังไม่ได้สัมผัสเลยนะ

นัยน์ตาเขากลิ้งไปมา แกล้งอุ้มถงไห่อินขึ้นมาในอ้อมแขนท่าอุ้มเจ้าสาว แล้วก้มหน้าเข้าไปใกล้ๆ “เสี่ยวถง ไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวผมพาไปส่งเอง”

เขาตั้งใจทำให้ฝ่ายตรงข้ามอับอาย แกมันก็แค่ไอ้ไก่ต้มน้ำปลาสำออย ยังจะกล้ามาแย่งผู้หญิงไปจากเขาเหรอ? ฝันไปเถอะ

รู้สึกเหมือนโดนปฏิบัติเป็นผู้หญิงอยู่สินะ? ฮ่าๆ

ทว่าปฏิกิริยาของถงไห่อินกลับเหนือความคาดหมาย “ช่วยด้วย ช่วยด้วย!”

ถงไห่อินหวาดกลัวจนหน้าถอดสี รู้สึกเหมือนถูกผู้ชายลวนลามจนแทบเสียสติ