เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 194
อันอี้ฉิงลุกขึ้นยืนอย่างเนิบนาบ เธอปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงออกพลางยิ้มอย่างสง่างามและใจเย็น “คุณตาคะ ช่วยขีดเส้นให้หน่อยค่ะ”
หลี่กู่พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “แค่ไม่ทำให้อีกฝ่ายพิการก็พอ สอนให้เขารู้จักกฎเกณฑ์บ้าง โลกนี้ไม่ได้หมุนรอบตัวเขา และที่สำคัญไม่มีคำว่ายุติธรรมให้หรอกนะ”
“ได้ค่ะ” อันอี้ฉิงขยับมือไม้ด้วยความรื่นเริง ก่อนจะเดินเข้าไปหาหลี่ซีไหลอย่างเชื่องช้า
แววตาของหลี่ซีไหลมีประกายเย็นเยียบวาบผ่าน เขาอยากจะเหยียบอันอี้ฉิงให้จมดิน อยากจะก้าวขึ้นไปโดยเหยียบย่ำร่างของเธอ
“อันอี้ฉิง ต้องขอโทษด้วยนะ ถ้าฉันเผลอทำเธอร้องไห้ขึ้นมา อย่ามาโทษกันล่ะ... อะ อ๊าก!”
ยังไม่ทันที่ใครจะมองทันว่าอันอี้ฉิงลงมือตอนไหน หลี่ซีไหลก็ถูกเธอเหยียบจมอยู่ใต้ฝ่าเท้าเสียแล้ว ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่างจนเขาหน้ามืดตาลาย
“เธอลอบกัด! แบบนี้มันไม่ยุติธรรม”
อันอี้ฉิงคลายเท้าออก “งั้นเอาใหม่”
ครั้งนี้หลี่ซีไหลชิงลงมือก่อน เขาพุ่งหมัดใส่อันอี้ฉิงทันที