บทที่ 188

บทที่ 188

ซ่งซิวเหวินอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก “นี่พวกคุณคิดจะขู่ฉันไปตลอดชีวิตเลยเหรอ?”

อันอี้ฉิงพยักหน้าอย่างมั่นใจ “ก็ตั้งใจไว้แบบนั้นแหละ มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ?”

ซ่งซิวเหวินมาเจอคนที่หน้าไม่อายยิ่งกว่าตัวเองเข้าให้แล้ว โกรธจนตัวสั่นเทิ้ม

เย่หลานโม่โอบไหล่อันอี้ฉิงไว้พลางมองอีกฝ่ายด้วยสายตาดูแคลน “ถึงพ่อตาของคุณจะเกษียณไปแล้ว แต่พี่ภรรยาและน้องภรรยาของคุณยังอยู่ในตำแหน่งที่มีอำนาจ ผมคิดว่าพวกเขาคงไม่ชอบใจนักหรอกถ้าได้เห็นของพวกนี้”

อันอี้ฉิงรู้สึกสงสัยขึ้นมาเล็กน้อย “คุณรู้จักพี่น้องภรรยาของเขาด้วยเหรอ?”

เย่หลานโม่ดูเวลา “ไม่รู้จักหรอกครับ แต่ถ้าจะเจอพวกเขาก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร เชาอวี้ซีเป็นนายอำเภอที่อำเภอเหอเป่ย ส่วนเชาอวี้เกินทำงานอยู่ที่สำนักงานทะเบียนราษฎร์”

ต่อให้ไม่ได้อยู่ในระบบเดียวกัน แต่ต่างก็เป็นคนมีชื่อเสียงและหน้าตาในสังคม การจะขอพบกันจึงเป็นเรื่องแค่เอ่ยปากคำเดียวเท่านั้น