บทที่ 185

บทที่ 185

เย่หลานโม่สวมสูทที่ตัดเย็บอย่างพอดีตัว ดูหล่อเหลาองอาจ รูปร่างสูงโปร่ง ท่าทางสงบนิ่ง เป็นสุภาพบุรุษที่อ่อนโยนดั่งหยก

“อืม พี่มารับเธอเลิกงานน่ะ”

เมื่อเขายืนอยู่ข้างอันอี้ฉิงช่างดูเจริญตาเจริญใจ ทั้งคู่เป็นชายหนุ่มรูปงามและหญิงสาวโฉมงามที่มีบุคลิกโดดเด่น จนดึงดูดสายตาของผู้คนรอบข้างมากมาย

เสี่ยวเส้ากระแอมไอเบาๆ “เสี่ยวอัน นี่พี่ชายเธอเหรอ? คนบ้านเธอดูดีกันทุกคนเลยนะ”

อันอี้ฉิงคล้องแขนเย่หลานโม่ไว้ แล้วแนะนำด้วยรอยยิ้มสดใส “แฟนฉันเองค่ะ เย่หลานโม่”

มุมปากของเย่หลานโม่ยกขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มอบอุ่น

นี่เป็นเวลาเลิกงานพอดี ซึ่งเป็นช่วงที่มีคนพลุกพล่านที่สุด เมื่อได้ยินเช่นนั้นทุกคนต่างก็หยุดฝีเท้าลงทันที

แหม ชายหนุ่มคนนี้บุคลิกใช้ได้เลยแถมยังหน้าตาดีอีกด้วย

สีหน้าของเสี่ยวเส้าเปลี่ยนไปทันที “อะไรนะ? แฟนเธอเหรอ?”