กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 173
แม่ฟางเริ่มมีลางสังหรณ์ใจไม่ดี กำลังจะเอ่ยปากห้าม แต่ฟางอวิ๋นชิงพูดออกไปก่อนแล้ว “วันหยุดก็ต้องนอนตื่นสายอยู่ที่บ้านสิคะ เวลานั้นฉันยังหลับอยู่เลยค่ะ”
เธอพยายามทำตัวให้ดูผ่อนคลาย แต่ในใจกลับรู้สึกเหมือนมีก้อนหินก้อนใหญ่กดทับเอาไว้จนหนักอึ้ง
ตำรวจหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมาวางตรงหน้าฟางอวิ๋น “ถ้าอย่างนั้น รบกวนช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมว่ารูปนี้มันหมายความว่ายังไง?”
ในรูปคือฟางอวิ๋นกับลู่เสี่ยวหว่านนั่งอยู่ที่สวนสาธารณะ ทั้งคู่นั่งใกล้กันมากและกำลังพูดคุยกันอย่างออกรส ดูสนิทสนมกันมากทีเดียว
มุมขวาล่างของรูปถ่ายระบุเวลาไว้อย่างชัดเจน ซึ่งก็คือวันอาทิตย์ที่แล้ว เวลาสิบโมงกับอีกหนึ่งนาที
ทุกคนมองเห็นภาพนั้นได้อย่างชัดเจน และเมื่อหันกลับไปมองฟางอวิ๋น แววตาของพวกเขาก็เปลี่ยนไป
ไม่ซื่อสัตย์ แถมยังมีลับลมคมในอีก
สีหน้าของฟางอวิ๋นเปลี่ยนไปทันที ร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งตัว สมองขาวโพลนไปหมด
รูปนี้มาจากไหนกัน?