บทที่ 124

บทที่ 124

ลู่รั่วหนานไม่ค่อยพอใจนัก แต่ก็ทำได้เพียงทนเอาไว้ “เสี่ยวอู่ หนานไห่ วันนี้เป็นวันเกิดครบสามขวบของตงจื้อหลานชายฉัน ฉันขอเชิญพวกเธอไปร่วมงานวันเกิดเด็กด้วยนะ”

หลี่ตงจื้อคือบุตรชายของหลี่หวยหนานและสวีเพ่ยซาน ซึ่งจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้รับอนุญาตให้ก้าวเท้าเข้าบ้านตระกูลหลี่

ลู่รั่วหนานร้อนใจจริงๆ เด็กน้อยโตขึ้นทุกวัน ดูท่ากำลังจะถึงวัยเข้าเตรียมอนุบาลแล้ว แต่ผู้เฒ่าตระกูลหลี่ยังไม่มีท่าทีใดๆ ออกมาเลย

อันอี้ฉิงไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ดีว่านี่คือการพยายามดึงเธอไปเป็นพวก “ไม่ว่างค่ะ”

ลู่รั่วหนานรีบคว้าแขนอันอี้ฉิงไว้ สีหน้าดูจริงใจอย่างยิ่ง “เธอไม่ต้องกดดันนะ ไม่ต้องเตรียมของขวัญอะไรมาด้วย แค่คนในครอบครัวมานั่งกินข้าวกันเท่านั้น พูดไปแล้วพวกเธอยังไม่เคยเจอหนูตงจื้อของเราเลยนะ”

“ตงจื้อของเราน่ารักมากจริงๆ ผิวขาวอวบอ้วน ดวงตาสีดำสนิทดูสุกใส ปากเล็กๆ สีแดงระเรื่อ ยิ่งกว่าเด็กผู้หญิงเสียอีก...”