บทที่ 1

บทที่ 1 ฉันมีพี่ชายสี่คน

“ซ่า! ซ่า!”

คลื่นทะเลซัดเข้าหาฝั่ง ฟองคลื่นแตกกระจายเป็นระลอก ฝูงนกนางนวลบินผ่านท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงสีสันของเมฆยามอาทิตย์อัสดง ผืนน้ำและท้องฟ้ากลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว ผิวน้ำทะเลระยิบระยับสะท้อนแสงแดด เป็นทิวทัศน์ที่งดงามยิ่งนัก

เมื่อคลื่นระลอกหนึ่งซัดถอยกลับไป บนชายหาดทรายนุ่มก็ปรากฏเปลือกหอยหลากสีสันกระจัดกระจายอยู่ เด็กเล็กๆ วิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนานริมทะเล ส่วนเด็กโตถือถังน้ำออกจับปูและเก็บสาหร่ายทะเล เสียงหัวเราะและเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจดังขึ้นไม่ขาดสาย

บนเนินทรายเล็กๆ มีร่างเล็กจ้อยร่างหนึ่งนั่งอยู่ เธอเฝ้ามองผืนทะเลอย่างเงียบงัน เงาร่างโดดเดี่ยวทอดยาวอยู่ใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น ดูไม่เข้ากับบรรยากาศรอบข้างเลยแม้แต่น้อย

“เสี่ยวอู่! อันเสี่ยวอู่!”

เด็กหญิงตัวน้อยนั่งนิ่งราวกับรูปปั้น ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น ราวกับเสียงเรียกเหล่านั้นไม่เคยผ่านเข้าหู