กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 154 เข้าสู่สุสาน
พวกเขาอยู่ในความมืดมิด มีเพียงกองไฟเล็ก ๆ ตรงหน้าเท่านั้นที่ยังคงแผ่แสงและความร้อนออกมา เสวี่ยเสวี่ยหมอบอยู่ข้าง ๆ เพื่อผึ่งขนให้แห้ง ในเวลานี้อวี๋ฉางเล่อก็เดินออกมาจากหลังก้อนหินก้อนหนึ่ง
นางโยนเสื้อผ้าเปียกในมือทิ้งไปอย่างไม่ใส่ใจ โชคดีที่หลีหลีส่งเสื้อผ้าแห้งมาให้ทุกคนได้ทันเวลา มิเช่นนั้นการสวมเสื้อผ้าเปียกอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ไม่หนาวตายก็คงป่วยไข้
ยิ่งไปกว่านั้น เส้นทางที่จะออกไปในตอนนี้ถูกปิดตายไปแล้ว พวกเขาจึงติดอยู่ในสถานที่แห่งนี้ชั่วคราว
หลีหลีกล่าวว่า "กระแสน้ำตอนที่เรามานั้นเชี่ยวกรากเกินไป จะย้อนกลับไปคงเป็นไปไม่ได้ ทุกคนพักผ่อนกันสักครู่ แล้วเราจะเดินหน้าต่อไปเพื่อหาทางออก"