เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 53 ซากศพเดินได้ในสุสาน
ไป๋เหยียนเหยียนกรีดร้องออกมาสุดเสียงจนเกือบทำให้แก้วหูของทุกคนแตก เธอเงื้อเท้าขึ้นแล้วกระทืบลงบนใบหน้าผีที่อยู่เบื้องล่างอย่างแรงจนมันแบนติดดิน
“ไปตายซะ!!”
ทว่าเบื้องล่างของพื้นดินที่พังทลายลงมากลับมีมือสีดำคล้ำอมเขียวหลายคู่ยื่นออกมา พวกมันไว้เล็บยาวแหลมคมและส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอก่อนจะแหวกใบไม้แล้วลุกขึ้นยืนอย่างบิดเบี้ยว
“เสี่ยวไป๋! ไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม!?”
“นี่มันสถานการณ์อะไรกันเนี่ย!? ทำไมถึงยังมีซอมบี้อยู่ที่นี่ได้!” หลี่มู่ชิงใช้คมแสงตัดหัวซอมบี้ที่ปีนขึ้นมาข้างกายจนขาดกระเด็นในคราวเดียว
“ขอโทษที! ดูเหมือนจะเป็นเพราะฉันตะโกนออกมา!” ไป๋เหยียนเหยียนพูดด้วยสีหน้าเหมือนจะร้องไห้พลางคว้าดาบยาวที่เอวเตรียมพร้อมต่อสู้
“ไม่โทษเธอหรอก”