เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 ปลาอสูรกระหายเลือด
ตอนที่กลับมาถึงค่าย ไป๋เหยียนเหยียนเดินตามหลังหลีหลีมาด้วยรอยยิ้มที่กว้างจนแทบจะฉีกถึงหู
“สะใจมาก! อาหลี เมื่อกี้เธอไม่ได้เห็นสีหน้าของเจี่ยงเฟิงหรอกนะ มันเขียวปั๊ดเลยล่ะ ฮ่าๆๆ!”
“ใครใช้ให้หลินเยวี่ยเออร์คนนั้นปากเสียกันล่ะ สมน้ำหน้าแล้ว!”
หลังจากเหตุการณ์นี้ เจี่ยงเฟิงคงไม่กล้ามาวุ่นวายกับหลีหลีอีกพักใหญ่ เมื่อครู่ก่อนที่หลีหลีจะเดินจากมา สายตาที่เธอมองเขาราวกับมองทะลุเข้าไปถึงความคิดที่ซ่อนอยู่ภายในใจของเขา
จากดวงตาที่ดำมืดคู่นั้น เขาเห็นจิตสังหารและคำเตือนอย่างชัดเจนจริง ๆ นั่นคือเหตุผลที่เมื่อหลีหลีเดินจากไป เขาจึงไม่กล้าแม้แต่จะรั้งเธอไว้
เมื่อกลับมาถึงค่ายก็เห็นอวี๋ฉางเลล่อนั่งอยู่บนก้อนหินถือเค้กชิ้นหนึ่งมองดูหลีหลีจัดการพวกตัวน่ารำคาญ ส่วนหยางเฮ่อและคนอื่น ๆ ก็มองดูหลีหลีอยู่ไม่ไกล