กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 478 กลลวงแห่งกาลเวลา·จุดบรรจบอันแยบยล
บนถนนหลวง แสงอาทิตย์ยามเช้าส่องรำไร ฟางเซิงยืนอยู่ข้างรถม้า มองส่งเดสมอนด์ขึ้นรถม้าที่ตกแต่งอย่างเรียบขรึม
“กลับไปก่อน ฉันจะเข้าไปสำรวจในป่า” ฟางเซิงพูดขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ
เดสมอนด์นั่งอยู่ในรถม้า มองผ่านม่านหน้าต่างที่เปิดแง้ม ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย เขาได้ยินเรื่องความผิดปกติในป่า รวมถึงฝูงสัตว์ป่าและสัตว์อสูรที่คลุ้มคลั่งมานานแล้ว แต่ในสายตาเขา เรื่องนี้ไม่ถึงกับเป็นเรื่องใหญ่ และก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก ทว่าอย่างน้อยก็ยังไม่ใช่วิกฤตที่จวนตัว