กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 464 มังกรเงินโบราณ
“เจ้านั่นเดี๋ยวก็ออกมา รออยู่ตรงนี้ก็พอ” ฟางเซิงพูดจบก็ไม่เอ่ยอะไรอีก เขานั่งลงกับพื้นตามสบายแล้วถอดหมวกเกราะออกเพื่อระบายความร้อน
อาร์วินรู้สึกสับสนมาก แต่ก็ยังเลือกเชื่อคำพูดของฟางเซิง เขาพูดเกลี้ยกล่อมเฮอร์ลิมีนาอย่างใจเย็นให้มานั่งพักด้วยกัน
แต่ยังไม่ทันครบสามนาที เฮอร์ลิมีนาที่จ้องถ้ำเขม็งอยู่ตลอดก็รู้สึกว่าภาพตรงหน้าพร่าไปชั่วขณะ ยังไม่ทันมองเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น เสียงต้นไม้โค่นล้มดังสนั่นหลายครั้งก็ดังก้องอยู่ข้างหู!
“หา?!” เฮอร์ลิมีนาเผลอส่งเสียงอุทานด้วยความฉงน