กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 438 ค่ำคืนอันแสนวุ่นวาย
“คุณชายยูเลียน คุณชายยูเลียน…” เสียงเรียกชราที่ฟังดูกระวนกระวายเล็กน้อยดังขึ้นทำลายความเงียบรอบตัวโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ราวกับคมดาบที่แทงทะลุม่านหมอกหนาทึบ ทำให้ฟางเซิงที่จมอยู่ในความฝันสะดุ้งทั้งตัวราวกับถูกไฟฟ้าช็อต แล้วดีดตัวลุกขึ้นนั่งจากเตียงทันที
เขาออกแรงลืมตาที่ระบมเล็กน้อยอย่างยากลำบาก ภาพตรงหน้าค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น คนแรกที่เห็นคืออาร์ม็องด์ที่มีสีหน้ากังวล คิ้วของอีกฝ่ายขมวดแน่น แววตาเปี่ยมด้วยความห่วงใย