กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 433 ฉันเป็นผู้ติดตามเทพมาร?
“หยด…หยด…” เสียงนี้ดังกังวานชัดเจนเป็นพิเศษท่ามกลางบรรยากาศเงียบสงัด หยดเลือดแต่ละหยดราวกับนับถอยหลังให้กาลเวลา บันทึกการเลือนหายของชีวิต ฟางเซิงยืนอยู่ท่ามกลางฉากนองเลือด สีหน้าเย็นชาไร้ความหวั่นไหว สำหรับเขาแล้ว ภาพตรงหน้าถึงจะนองเลือด แต่ความโหดร้ายก็มีเพียงเท่านี้
หลายนาทีผ่านไป ศพตัวตลกนอนอยู่บนพื้น เลือดและเนื้อเละผสมปนเปกับดินและหญ้า ถึงอย่างนั้น ใบหน้าของเขายังคงเปี่ยมด้วยความคลุ้มคลั่ง เมื่ออยู่ข้างเนื้อที่เน่าเปื่อยบนพื้นแล้ว ภาพนั้นก็ชวนให้สะเทือนใจยิ่งนัก