กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 427 รถไฟ·ความจริงใจ
แม้น้ำเสียงของชายวัยกลางคนจะเต็มไปด้วยความร้อนรนและเร่งรีบ แต่ฝีเท้าของเขากลับถอยร่นไม่หยุด ดูราวกับกำลังเพลี่ยงพล้ำในการต่อสู้ ทว่าฟางเซิงยังคงยืนนิ่ง ไม่คิดจะยื่นมือเข้าไปช่วยเลยแม้แต่น้อย
ถึงอย่างนั้น ฟางเซิงก็ยังเอ่ยเสียงเบาว่า “ท่านผู้เฒ่าอาร์ม็องด์ รบกวนท่านไปช่วยคุณคนนั้นหน่อย” จากนั้นเขาดูเหมือนจะยังมีอะไรอยากพูดต่อ แต่ชายวัยกลางคนก็แทรกขึ้นมาอีกครั้ง