กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 380 หางปลา
“ฉันขอโทษจริง ๆ หมอเฟลิกซ์” ท่ามกลางป่าทึบ เด็กสาวในชุดคลุมงดงามคนหนึ่งเดินตามหลังเฟลิกซ์ ใบหน้าสวยเผยความรู้สึกผิดอย่างลึกซึ้ง เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย มองเฟลิกซ์ที่เดินข้างกายอย่างเงียบงันด้วยท่าทางระมัดระวังราวลูกกวางที่กำลังตื่นกลัว แล้วเอ่ยขอโทษเสียงเบาอีกครั้ง