กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 373 เจตนาร้าย
ริมทะเลสาบอันเงียบสงบของทะเลสาบน้ำตา ผืนป่าทึบทอดตัวโอบล้อมทะเลสาบลึกลับแห่งนี้ไว้ราวกับผู้พิทักษ์โบราณ แสงตะวันลอดผ่านช่องว่างระหว่างยอดไม้ ทิ้งเงาแสงพร่างพรายลงมา คล้ายสายพิณสีทองของธรรมชาติที่ดีดสายแห่งหัวใจผืนป่าแผ่วเบา
ท่ามกลางทิวทัศน์งดงามเช่นนี้ ฟางเซิงเดินไปทางหมู่บ้านเล็ก ๆ อย่างไม่ทุกข์ร้อน ฝีเท้าดูผ่อนคลายสบายอารมณ์ ทว่าภายใต้ท่าทีสงบนิ่งกลับซ่อนคลื่นอารมณ์ที่โหมซัด มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าภายในใจกำลังแบกรับแรงกดดันหนักหนาเพียงใด